Tańczymy w każdy piątek od 19.30 do 21.00 w Centrum Łowicka, Warszawa ul. Łowicka 21.

Informacje: Hanna Sypiańska telefon 507 702 472

Obóz Tańców w Kręgu wakacje 2017 – informacje poniżej i w Aktualnościach

(więcej…)

Odcienie zieloności

21 kwietnia 2017 0

Z wielu różnych barw – jedna zieloność
zacierają się kontury, zieleń sięga ku sobie wszystkimi dłońmi i gęstnieje
tańczymy
blisko siebie pisie i cycusie, tak wiele różnych i jedynych w swoim rodzaju
…w jednym listku całe radosne, turbulentne rozrastanie …

„Patrz tylko,
a nadejdzie jasność,
mętna woda stanie się przejrzysta –
a ty zaczniesz widzieć. ”

Anthony de Mello

Tańce: Nevesto Crven Trandafil, Lute lute, Birchetanz- brzoza, Wierzba, Suvetar,- wiosna, Witchhazel-Oczar, Joc Batrinesc, Medytacja słońca-taniec Terpsychoryx2

Bogactwo różnorodności

Wypuściły listki i zakwitają –
Buk, wierzba, brzoza, leszczyna,
Wiąz, grab, topola i klon,
Kasztanowiec, jesion, lipa i akacja –

Wszystkie wyjątkowe,
Piękne jak my
W tanecznym kręgu…

…Tylko patrz…

 

21 kwietnia 2017 0

Wakacje 2017

KARTKA 12

Kiedy już zelżeją upały, a woda w jeziorze będzie ciepła od letniego słońca, spotkajmy się w tańcu w Lipowym Domu na Mazurach.
Żeby odetchnąć, żeby nabrać energii i słodyczy, jak śliwki dojrzewające w spokojnym  zakątku, wśród przyjaznych ludzi, w ciepłej, łagodnej urodzie świata.

Obóz Tańców w Kręgu
27 sierpnia – 3 września 2017 r.
w Lipowym Domu na Mazurach

Informacje i Zapisy
taniecwkregu@gmail.com
tel. 660 740 603

Zapraszamy, oj zapraszamy…

 Reminiscencje z obozów z ubiegłych lat znajdziesz otwierając zakładkę „wrażenia do wyrażenia”.

Zahaczka

7 kwietnia 2017 0

„Ludzie to anioły z jednym skrzydłem,
By wznieść się w górę, by wzlecieć,
Potrzeba nam innych ludzi…”

Tańce w Kręgu są tego wyrazem
Uczestnictwem, obecnością wypełniamy szkielet
Jakim jest układ tańca, tworząc osobliwość,
Która pozwala wznieść się, nabrać siły,
Obudzić do życia.

Złączone dłońmi, co jak zahaczki (haczyki) piór
Pozwalają skrzydłu wspierać się na wietrze,
Razem świętujemy życie,
A duch-pneuma kroczy wraz z nami.

Kalimera, Ambi Dagets, Amaranth, Dzwonki Ormylia-Chalkidiki, Goddess, Taniec Eleny,  The ocean refuses no river x 2, Paschaliatikos, Gastoldi „In Dir ist unsere Freude”– „W Tobie nasza radość”, Offering Govand

Rozprostować zwinięte

Plisowane i pomarszczone, gęsto ułożone w pędach, pąkach, łonach, kokonach i jajach –
listki, kwiaty, pisklęta, motyle i noworodki –
pojawiają się i wypełniają kształty i zarysy – wodą, sokami, limfą i oddechem.
Pojawia się i między nami promienna przestrzeń żywej obecności
wpływa w taniec i wypełnia światłem.

Promienie, promyki* piór łączą się haczykami*,
a „zahaczka jest wygodna, pozwala poruszać się na zewnątrz i do środka”
i podążamy przez cykle małe i duże – zamieranie i odżywanie,
skrzydła rozkładają się na nowo w radości i błogosławieństwie.
Życie porzuca formę utajoną – zmartwychwstanie.

*Zoologiczne nazwy części pióra

Delikatność i siła budzącego się pąka,
kruchość i bezbronność a jednocześnie
niewiarygodna prężność i gotowość by ruszyć….

ufność

W bezradności, w pomieszaniu,
szukając odpowiedzi na pytanie: co robić?
może by (za prof. Łętowską) po prostu –
siać i wałować, siać i wałować…

nieustawanie

Rozlane rzeki, nieposkromione strumienie,
gromkie wodospady i leniwe ruczaje
wszystkie prowadzą do oceanu…

jedność

*
“The ocean refuses no river, no river
The open heart refuses no part of me, no part of you.
I am one with all that is, one with all;
All that is is one with me, one with all. ”   (śpiew Sufi)

Tłum.
„Ocean nie odmawia dostępu żadnej rzece,
Otwarte serce nie odrzuca żadnej części mnie, żadnej części Ciebie.
Jestem jednym ze wszystkim co jest, jednym ze wszystkim;
Wszystko co jest, jest jednym ze mną, jednym ze wszystkim.”

Tańce: Siewny, Raca, Ma na’avu, Witch hazel – Oczar, Sadila se rogożek, Gorani- Moush, Taniec księżycowy, Siriul, Ocean…, Hora la galana

 

Tańcząc o brzasku

24 marca 2017 0

Suvetar ,
(skandynawska Bogini Wiosny)
Pradawna, Najstarsza Córo Natury !
tańczymy –
by torf wystrzelił w górę,
by puściły się pąki,
by kiełkowanie rozsunęło twardą skorupę ziemi,
by ustalony grunt poruszył się pod nogami.
                                                                parafraza pieśni – „Suvetar”

Gdybym miała opuścić miękką ciemność,
wolałabym, żeby najpierw omiotło mnie łagodne światło gwiazd,
nim – z przytupem – wyruszę
w słoneczny blask,
w śpiewy kobz i kotów,
w harce zajęcy,
w powiew ptasich powrotów.

…i niech prowadzi nas ku słońcu radosny, uroczysty korowód
rozsadzający zastane, jak ścieżka kreta ryta dziarsko i beztrosko…

Wiosna !

Tańce: Trugnala rumjana, Newesto crven trandafil, Arap, Wierzba, Rodopsko oro, Suvetar, Kore, Purtata fetelor, Dujni mi dujni, Medytacja słońca- taniec Terpsychory

Pękają pąki

Delikatne wydobywanie się z ciemności, (Trugnala rumjana)
czy mocny skok, zdecydowane ruszenie z kopyta? (Newesto crven trandafil, Arap)
Jak to jest wychodzić do słońca? (Wierzba)

Czy możemy poczuć tę moc i energię, napęd do życia? (Suvetar)
kiedy wykraczamy poza przypisaną miarę, opuszczając granice nocy? (Kore)

W korowodzie niesionym dźwiękami setek kobz (Rodopsko oro),
przy donośnym wtórze chóru kobiet  (Purtata fetelor)
wchodzimy w obszar światła trzymając się godnie i krzepko,
nie chwytając tego co „jedynie prawdziwe – bo moje, bo znane”.

Kończy się życie w utajeniu – ruszają soki, kiełkuje ziarno, rozpoczyna wzrost…

 

 

100_7370

Zięba i przylaszczka
– nawołują do siebie…
Zieleń nadciąga, nic jej już nie wstrzyma.
Idzie prosto ku słońcu – krzepka, pewna swego,
Biała – wiosenna Dziewczyna
nie słucha – niecierpliwa…

a to równonoc,

Czarne – Baba Marta, Marzanna tańczą przestrzeń,
umocowanie w środku, pomiędzy, w centrum,
by pojawiła się Czerwona…
Królowa – rozumiejąca język ptaka i kwiatu
Królowa – znająca drogę do źródła – istoty swojej dziedziny**.

… centrum – to serce, świat, świątynia i królestwo…

Tańce: Kalimera, Wieseni korowod, Raca, Tamzara, Taniec triskelionu, Dzwonki Chalkidiki, Khaniotiko syrto, Taniec Królowej, Źródło, Menousis

* czarna, czerwona, biała – kolory bogini
**dziedzina — wyraz dawny oznaczający obszar będący w czyimś władaniu

 królowa tańczy_fot

Sen – Królowa tańczy…

Królowa nie musi rządzić.
Ona włada królestwem – zaczynając od własnego ciała.
Stoi pewnie na ziemi, z głową wysoko uniesioną.
Jest zauważona,
jest zrozumiana,
jest doceniona.

Wyobraź sobie:
Niczego jej nie brak – w sobie odnajduje to, co jej przynależy.
We wszystko czego jej trzeba, jest już wyposażona.
Porusza się z wdziękiem, swobodnie, zgodnie z własnym rytmem.
Gdy przechodzi, wszystko wokół rozkwita,
gdy tańczy, cały świat promienieje.
Jest samym życiem, wiosną, pełnią.

Wyobraź sobie…

 

Powięzi…

10 marca 2017 0

100_2374 (2)

niewidoczna a spaja,
nieruchoma a elastyczna
czarna materia, powięź, kobieta…
ach, żeby się sieć nie splątała
macierz unosi nasze spadanie delikatnie – jak taniec…

Tańce: Valle Jarnana, Sapożkeleh, Czoczek, Isla Canaria, Ezrumi Szoro, Moj lulije, Anikuni, Wołogodskie Krużewa, Blessing Nigun

100_1799-1

W sieci                                                  

Spadamy lecz coś nas podtrzymuje
Wiązania? Sieci? Łączenia?

Wzory niewidzialne, ukryte, nierozerwalne
Jak koronki, jak powięzi, jak czarna materia
Co wszystko trzyma w dłoni i pozwala trwać
Choć bywa poplątane, szarpane, rozrywane…

W tańcu ścieżki prostują się, napięcie znika, ból odchodzi
– pozostaje poczucie radosnego przepływu i spójnia.

Inspiracje: taniec Moj lulije, wiersz pt. „Jesień” Rainer Maria Rilke

 

Kobiety w marcu

3 marca 2017 0

100_1631

Lubię się zgubić w tańcu…

Dobrze jest
zagubić kierunek i z uśmiechem polubić tę wpisaną w ciąg życia pomyłkę;
Dobrze jest
odnaleźć się w samym środku strumienia i podążać wraz z nim;
Dobrze jest
w wiosennym przepływie energii cieszyć się i rozkwitać;

Dobrze jest
nitką martenicy łączyć w tańcu sfery i poziomy – wzajemne przenikanie;
a gdyby chcieć ten potok zatrzymać – uwaga! – zerwie wszelkie tamy.

Tańce: Newesto crven trandafil, Trias, Tudalin tagadin, Siriul, Tino mori, Taniec Eleny, Ósemka – Fiński taniec, Oj, pri łużku, Moj Lulije, Hora la galana

20170303_211321 (2)

Przenikanie

Nie ma czasu na marudzenie, wiosenna energia nas rozpiera… (Newesto crven trandafil)
Obdarowujemy się martenicami, by zaskarbić sobie przychylność kapryśnej Baby Marty, zwiastunki wiosny. Splatają się czerwono–białe nitki niczym pierwiastki męski i kobiecy czy dopełniające się przeciwieństwa – życia i śmierci, szczęścia i smutku, dobra i zła. (Trias, Tudalin tagadin)

Jak pięknie tańczymy! Z zachwytem przyglądamy się sobie samym. (Tino mori, Taniec Eleny)

Wirujemy jak słoneczny krąg (Ósemka – Fiński taniec). Kręcimy się z żywością rozbrykanych koni (Oj, pri łużku) i spontanicznością romskiej pieśni (Moj Lulije).
Jak pięknie jest galopem w wiosnę wbiec…

Ognisty ptak

24 lutego 2017 0

100_5153

Koniec karnawału, nadchodzi nów (Kak pri balkie)
Pędzi kulig (Bogdanos), czas – zimny, biały złodziej ściska
serce zdrętwiałe w zamkniętej klatce…

tańczmy –
niech przez zranioną, serdeczną powłokę przenika ciepło współczucia
a serce otwiera się na dolę-niedolę (Hex)
tańczmy –
niech każda pojedyncza trzcinka, nieważne – złamana czy prężna,
odnajdzie się, w tym co łączy wszystkie pędy. (Trzcina)
Jedno, które odrasta: pojawia się, rośnie i zanika – jak trzcina, człowiek, żuraw, księżyc i wiosna (Goddess)

Powiał wiatr, wróciły żurawie, żurawice –
tańczą, (Tsakonikos) rozpalają ogień (Joc ca la masa mare, Lute lute)
zostawiają za sobą trudy dotychczasowej podróży,
przystając na chwilę w bramie teraźniejszości. (Korim’ki)

W głębi serca – feniks płonie i prostuje skrzydła (Menousis)
może nie jesteśmy różne od tego ognia…

Tańce: Kak pri balkie, Bogdanos, Hex, Trzcina, Tsakonikos 2x, Goddess, Joc ca la masa mare, Lute lute, Korim’ki 2x, Menousis

100_5164

Lecę jak żurawica, wiatr przenika moje serce,
dziki wiatr…
Lecę jaką żuraw, szybuję na wietrze,
dzikim wietrze…

Miłość jest jak wiatr
a my jak stworzenia wiatru
i dziki jest ten wiatr,
kiedy tańczę…