Wakacje 2017

KARTKA 12

Kiedy już zelżeją upały, a woda w jeziorze będzie ciepła od letniego słońca, spotkajmy się w tańcu w Lipowym Domu na Mazurach.
Żeby odetchnąć, żeby nabrać energii i słodyczy, jak śliwki dojrzewające w spokojnym  zakątku, wśród przyjaznych ludzi, w ciepłej, łagodnej urodzie świata.

Obóz Tańców w Kręgu
27 sierpnia – 3 września 2017 r.
w Lipowym Domu na Mazurach

Informacje i Zapisy
taniecwkregu@gmail.com
tel. 660 740 603

Zapraszamy, oj zapraszamy…

 Reminiscencje z obozów z ubiegłych lat znajdziesz otwierając zakładkę „wrażenia do wyrażenia”.

Korowodami pleciemy nasze „…szłości”,
Coś za-szło
Coś przy-szło
oś ode-szło

– ożywiona wyobraźnia podsuwa nam obrazy, skojarzenia, myśli,
słowa – prowadzące nas, jak kwitnący tamaryszek, na rubieże…

… tam zmieniają się kierunki, plączą ścieżki, wirują kręgi,
a my niezauważalnie, lekko i delikatnie
doznajemy ukojenia…

Tańce: Tiene, Dewojko mari hubawa, Koce berberot, Sepastia bar, Jedno-One, Kak po ługu, Jiana ca la Strunga, Siriul, Rumelaj, Sally Gardens

Tańczymy w każdy piątek od 19.30 do 21.00 w Centrum Łowicka, Warszawa ul. Łowicka 21.

Informacje: Hanna Sypiańska telefon 507 702 472

Obóz Tańców w Kręgu wakacje 2017 – informacje poniżej i w Aktualnościach

(więcej…)

Pierwsza pomoc

12 maja 2017 0

Zastępując chorą Hanię, niespodziewanie przejmujemy prowadzenie Tańców w Kręgu.
W trybie awaryjnym wybieramy to co znamy, co sprawdzone i bezpieczne. Ale też – taka wyjątkowa sytuacja daje możliwość spróbowania czegoś nieznanego a pociągającego!

I robimy to!

A życzliwe grono Tańczących Kobiet wspiera nas i pomyłki stają się częścią wspólnej kreacji.
Skupione i zestrojone tańczymy dla Księżyca w Pełni, dla kwitnących mleczy… i na pomoc nam samym w nagłych sytuacjach.

Zdrowiej Haniu!

Tańce: Kalimera, Odeno Oro, Lenoczek, Nevesto Crven Trandafil, Ajde Jano, Czarownice, Papadopanagiotaina, Tis Nefelis, Pidhichtos Rodos, Basamin Bar, Robo, Pomasko Syrto, Dandelion

Gaik – Gajenie

5 maja 2017 0

dziś, tutaj postawić majowe słupy,
w ruchomej równowadze rosnąć, gaić jak rośliny
i niech radosny, uroczysty korowód
prowadzi nas w wewnętrzne obszary
w należytym skupieniu …

gaić to również sadzić drzewa w zagajniki
gaić to słyszeć siebie wielu – szmery, śpiewy, szepty, piski…

Blask złocistego pyłku – brzęczy w wirowaniu,
prześwieca w skrzydełkach pszczół.
Pąki, kwiaty, kobiety – wypełnia światło,
miękkość serca i bezmierny czas

każdej wiosny gaci się zielenią Święty Gaj
wraca ciepły powiew,
potężne siły natury oddychają, śpiewają, tańczą w nas…

Tańce: Kalimera, Tremoulistos, Pi(e)wna Jagoda x2, Rodopsko Oro, Leni,leni, Pomaszko Syrto, Oj pri łużku, Crab apple, Jiana ca la Strunga, Dramskoto-Dujni mi dujni x2, Omonia

Zagajamy


gdy wschodzi jaśniejąca gwiazda
pieczołowicie i starannie
wybieramy miejsce
sadzimy drzewa
trzymając się za ręce
wyznaczamy ostoję

powstaje Gaj
gdzie wołania
słuchają
żywioły Ziemi

Gdy tańczymy w Gaju, wieje wiatr.
Sypią się kwiaty z rajskich jabłoni.
Budzi się w sercu radosna promienność.

Niezaistniałe

28 kwietnia 2017 0

Chłód zmroził rozkwitające pąki śliw, wiśni i jabłoni i gruszy.
Zimno i mokro, wróble, sikory, dzięcioły gorączkowo szukają pokarmu…

Tulimy w dłoniach,
ogrzewamy ciepłym tchnieniem
– to co w nas zmarznięte, głodne, odrętwiałe.
Odprowadzamy tańcem
to co nie zakwitło, choć pęczniało
co się nie zdarzyło, choć przecież mogło…

O nie, przecież gdyby mogło, toby się zdarzyło
i może pojawi się – w kolejnym cyklu…

Tymczasem, pozostawiając niespełnienia,
serdeczne i przytomne powitajmy
to co jest…

A każdy taniec taki piękny…
(i można by tańczyć tylko ten…)

Tańce: Szetnia, Tis Nefelis, Pi(e)wna Jagoda, Syrto (Kreta), Taniec księżycowy, Sepastia bar, Hora la galana, Sunset, sunrise, Gaitani, Dandelion

Odcienie zieloności

21 kwietnia 2017 0

Z wielu różnych barw – jedna zieloność
zacierają się kontury, zieleń sięga ku sobie wszystkimi dłońmi i gęstnieje
tańczymy
blisko siebie pisie i cycusie, tak wiele różnych i jedynych w swoim rodzaju
…w jednym listku całe radosne, turbulentne rozrastanie …

„Patrz tylko,
a nadejdzie jasność,
mętna woda stanie się przejrzysta –
a ty zaczniesz widzieć. ”

Anthony de Mello

Tańce: Nevesto Crven Trandafil, Lute lute, Birchetanz- brzoza, Wierzba, Suvetar,- wiosna, Witchhazel-Oczar, Joc Batrinesc, Medytacja słońca-taniec Terpsychoryx2

Bogactwo różnorodności

Wypuściły listki i zakwitają –
Buk, wierzba, brzoza, leszczyna,
Wiąz, grab, topola i klon,
Kasztanowiec, jesion, lipa i akacja –

Wszystkie wyjątkowe,
Piękne jak my
W tanecznym kręgu…

…Tylko patrz…

 

Zahaczka

7 kwietnia 2017 0

„Ludzie to anioły z jednym skrzydłem,
By wznieść się w górę, by wzlecieć,
Potrzeba nam innych ludzi…”

Tańce w Kręgu są tego wyrazem
Uczestnictwem, obecnością wypełniamy szkielet
Jakim jest układ tańca, tworząc osobliwość,
Która pozwala wznieść się, nabrać siły,
Obudzić do życia.

Złączone dłońmi, co jak zahaczki (haczyki) piór
Pozwalają skrzydłu wspierać się na wietrze,
Razem świętujemy życie,
A duch-pneuma kroczy wraz z nami.

Kalimera, Ambi Dagets, Amaranth, Dzwonki Ormylia-Chalkidiki, Goddess, Taniec Eleny,  The ocean refuses no river x 2, Paschaliatikos, Gastoldi „In Dir ist unsere Freude”– „W Tobie nasza radość”, Offering Govand

Rozprostować zwinięte

Plisowane i pomarszczone, gęsto ułożone w pędach, pąkach, łonach, kokonach i jajach –
listki, kwiaty, pisklęta, motyle i noworodki –
pojawiają się i wypełniają kształty i zarysy – wodą, sokami, limfą i oddechem.
Pojawia się i między nami promienna przestrzeń żywej obecności
wpływa w taniec i wypełnia światłem.

Promienie, promyki* piór łączą się haczykami*,
a „zahaczka jest wygodna, pozwala poruszać się na zewnątrz i do środka”
i podążamy przez cykle małe i duże – zamieranie i odżywanie,
skrzydła rozkładają się na nowo w radości i błogosławieństwie.
Życie porzuca formę utajoną – zmartwychwstanie.

*Zoologiczne nazwy części pióra

Delikatność i siła budzącego się pąka,
kruchość i bezbronność a jednocześnie
niewiarygodna prężność i gotowość by ruszyć….

ufność

W bezradności, w pomieszaniu,
szukając odpowiedzi na pytanie: co robić?
może by (za prof. Łętowską) po prostu –
siać i wałować, siać i wałować…

nieustawanie

Rozlane rzeki, nieposkromione strumienie,
gromkie wodospady i leniwe ruczaje
wszystkie prowadzą do oceanu…

jedność

*
“The ocean refuses no river, no river
The open heart refuses no part of me, no part of you.
I am one with all that is, one with all;
All that is is one with me, one with all. ”   (śpiew Sufi)

Tłum.
„Ocean nie odmawia dostępu żadnej rzece,
Otwarte serce nie odrzuca żadnej części mnie, żadnej części Ciebie.
Jestem jednym ze wszystkim co jest, jednym ze wszystkim;
Wszystko co jest, jest jednym ze mną, jednym ze wszystkim.”

Tańce: Siewny, Raca, Ma na’avu, Witch hazel – Oczar, Sadila se rogożek, Gorani- Moush, Taniec księżycowy, Siriul, Ocean…, Hora la galana

 

Tańcząc o brzasku

24 marca 2017 0

Suvetar ,
(skandynawska Bogini Wiosny)
Pradawna, Najstarsza Córo Natury !
tańczymy –
by torf wystrzelił w górę,
by puściły się pąki,
by kiełkowanie rozsunęło twardą skorupę ziemi,
by ustalony grunt poruszył się pod nogami.
                                                                parafraza pieśni – „Suvetar”

Gdybym miała opuścić miękką ciemność,
wolałabym, żeby najpierw omiotło mnie łagodne światło gwiazd,
nim – z przytupem – wyruszę
w słoneczny blask,
w śpiewy kobz i kotów,
w harce zajęcy,
w powiew ptasich powrotów.

…i niech prowadzi nas ku słońcu radosny, uroczysty korowód
rozsadzający zastane, jak ścieżka kreta ryta dziarsko i beztrosko…

Wiosna !

Tańce: Trugnala rumjana, Newesto crven trandafil, Arap, Wierzba, Rodopsko oro, Suvetar, Kore, Purtata fetelor, Dujni mi dujni, Medytacja słońca- taniec Terpsychory

Pękają pąki

Delikatne wydobywanie się z ciemności, (Trugnala rumjana)
czy mocny skok, zdecydowane ruszenie z kopyta? (Newesto crven trandafil, Arap)
Jak to jest wychodzić do słońca? (Wierzba)

Czy możemy poczuć tę moc i energię, napęd do życia? (Suvetar)
kiedy wykraczamy poza przypisaną miarę, opuszczając granice nocy? (Kore)

W korowodzie niesionym dźwiękami setek kobz (Rodopsko oro),
przy donośnym wtórze chóru kobiet  (Purtata fetelor)
wchodzimy w obszar światła trzymając się godnie i krzepko,
nie chwytając tego co „jedynie prawdziwe – bo moje, bo znane”.

Kończy się życie w utajeniu – ruszają soki, kiełkuje ziarno, rozpoczyna wzrost…