Tańczymy w każdy piątek od 19.30 do 21.00 w Centrum Łowicka, Warszawa ul. Łowicka 21.

Informacje: Hanna Sypiańska telefon 507 702 472

Obóz Tańców w Kręgu wakacje 2017 – informacje poniżej i w Aktualnościach

(więcej…)

100_7370

Zięba i przylaszczka
– nawołują do siebie…
Zieleń nadciąga, nic jej już nie wstrzyma.
Idzie prosto ku słońcu – krzepka, pewna swego,
Biała – wiosenna Dziewczyna
nie słucha – niecierpliwa…

a to równonoc,

Czarne – Baba Marta, Marzanna tańczą przestrzeń,
umocowanie w środku, pomiędzy, w centrum,
by pojawiła się Czerwona…
Królowa – rozumiejąca język ptaka i kwiatu
Królowa – znająca drogę do źródła – istoty swojej dziedziny**.

… centrum – to serce, świat, świątynia i królestwo…

Tańce: Kalimera, Wieseni korowod, Raca, Tamzara, Taniec triskelionu, Dzwonki Chalkidiki, Khaniotiko syrto, Taniec Królowej, Źródło, Menousis

* czarna, czerwona, biała – kolory bogini
**dziedzina — wyraz dawny oznaczający obszar będący w czyimś władaniu

 królowa tańczy_fot

Sen – Królowa tańczy…

Królowa nie musi rządzić.
Ona włada królestwem – zaczynając od własnego ciała.
Stoi pewnie na ziemi, z głową wysoko uniesioną.
Jest zauważona,
jest zrozumiana,
jest doceniona.

Wyobraź sobie:
Niczego jej nie brak – w sobie odnajduje to, co jej przynależy.
We wszystko czego jej trzeba, jest już wyposażona.
Porusza się z wdziękiem, swobodnie, zgodnie z własnym rytmem.
Gdy przechodzi, wszystko wokół rozkwita,
gdy tańczy, cały świat promienieje.
Jest samym życiem, wiosną, pełnią.

Wyobraź sobie…

 

16 marca 2017 0

Wakacje 2017

KARTKA 12

Kiedy już zelżeją upały, a woda w jeziorze będzie ciepła od letniego słońca, spotkajmy się w tańcu w Lipowym Domu na Mazurach.
Żeby odetchnąć, żeby nabrać energii i słodyczy, jak śliwki dojrzewające w spokojnym  zakątku, wśród przyjaznych ludzi, w ciepłej, łagodnej urodzie świata.

Obóz Tańców w Kręgu
27 sierpnia – 3 września 2017 r.
w Lipowym Domu na Mazurach

Informacje i Zapisy
taniecwkregu@gmail.com
tel. 660 740 603

Zapraszamy, oj zapraszamy…

 Reminiscencje z obozów z ubiegłych lat znajdziesz otwierając zakładkę „wrażenia do wyrażenia”.

Powięzi…

10 marca 2017 0

100_2374 (2)

niewidoczna a spaja,
nieruchoma a elastyczna
czarna materia, powięź, kobieta…
ach, żeby się sieć nie splątała
macierz unosi nasze spadanie delikatnie – jak taniec…

Tańce: Valle Jarnana, Sapożkeleh, Czoczek, Isla Canaria, Ezrumi Szoro, Moj lulije, Anikuni, Wołogodskie Krużewa, Blessing Nigun

100_1799-1

W sieci                                                  

Spadamy lecz coś nas podtrzymuje
Wiązania? Sieci? Łączenia?

Wzory niewidzialne, ukryte, nierozerwalne
Jak koronki, jak powięzi, jak czarna materia
Co wszystko trzyma w dłoni i pozwala trwać
Choć bywa poplątane, szarpane, rozrywane…

W tańcu ścieżki prostują się, napięcie znika, ból odchodzi
– pozostaje poczucie radosnego przepływu i spójnia.

Inspiracje: taniec Moj lulije, wiersz pt. „Jesień” Rainer Maria Rilke

 

Kobiety w marcu

3 marca 2017 0

100_1631

Lubię się zgubić w tańcu…

Dobrze jest
zagubić kierunek i z uśmiechem polubić tę wpisaną w ciąg życia pomyłkę;
Dobrze jest
odnaleźć się w samym środku strumienia i podążać wraz z nim;
Dobrze jest
w wiosennym przepływie energii cieszyć się i rozkwitać;

Dobrze jest
nitką martenicy łączyć w tańcu sfery i poziomy – wzajemne przenikanie;
a gdyby chcieć ten potok zatrzymać – uwaga! – zerwie wszelkie tamy.

Tańce: Newesto crven trandafil, Trias, Tudalin tagadin, Siriul, Tino mori, Taniec Eleny, Ósemka – Fiński taniec, Oj, pri łużku, Moj Lulije, Hora la galana

20170303_211321 (2)

Przenikanie

Nie ma czasu na marudzenie, wiosenna energia nas rozpiera… (Newesto crven trandafil)
Obdarowujemy się martenicami, by zaskarbić sobie przychylność kapryśnej Baby Marty, zwiastunki wiosny. Splatają się czerwono–białe nitki niczym pierwiastki męski i kobiecy czy dopełniające się przeciwieństwa – życia i śmierci, szczęścia i smutku, dobra i zła. (Trias, Tudalin tagadin)

Jak pięknie tańczymy! Z zachwytem przyglądamy się sobie samym. (Tino mori, Taniec Eleny)

Wirujemy jak słoneczny krąg (Ósemka – Fiński taniec). Kręcimy się z żywością rozbrykanych koni (Oj, pri łużku) i spontanicznością romskiej pieśni (Moj Lulije).
Jak pięknie jest galopem w wiosnę wbiec…

Ognisty ptak

24 lutego 2017 0

100_5153

Koniec karnawału, nadchodzi nów (Kak pri balkie)
Pędzi kulig (Bogdanos), czas – zimny, biały złodziej ściska
serce zdrętwiałe w zamkniętej klatce…

tańczmy –
niech przez zranioną, serdeczną powłokę przenika ciepło współczucia
a serce otwiera się na dolę-niedolę (Hex)
tańczmy –
niech każda pojedyncza trzcinka, nieważne – złamana czy prężna,
odnajdzie się, w tym co łączy wszystkie pędy. (Trzcina)
Jedno, które odrasta: pojawia się, rośnie i zanika – jak trzcina, człowiek, żuraw, księżyc i wiosna (Goddess)

Powiał wiatr, wróciły żurawie, żurawice –
tańczą, (Tsakonikos) rozpalają ogień (Joc ca la masa mare, Lute lute)
zostawiają za sobą trudy dotychczasowej podróży,
przystając na chwilę w bramie teraźniejszości. (Korim’ki)

W głębi serca – feniks płonie i prostuje skrzydła (Menousis)
może nie jesteśmy różne od tego ognia…

Tańce: Kak pri balkie, Bogdanos, Hex, Trzcina, Tsakonikos 2x, Goddess, Joc ca la masa mare, Lute lute, Korim’ki 2x, Menousis

100_5164

Lecę jak żurawica, wiatr przenika moje serce,
dziki wiatr…
Lecę jaką żuraw, szybuję na wietrze,
dzikim wietrze…

Miłość jest jak wiatr
a my jak stworzenia wiatru
i dziki jest ten wiatr,
kiedy tańczę…

Nowy Rok Drzew

17 lutego 2017 0

2014-11-22 09.22.43

Gwiazdy patrzą
gdy tańczymy pośród drzew
błogosławiąc naszych cichych towarzyszy.
Tyle im zawdzięczamy.
Łączą nas z ziemią, niebem i ptakami…
Radosne sadzenie, radosne wzrastanie, wspólny los…

Błogosławieństwo:
„Oby drzewa odrodziły się, okryły kwiatami i rozrosły
i abyśmy byli wrażliwi na dary natury…”

„Wody – uczy pragnienie.
Brzegu – morskie przestrzenie
Ekstazy – ból tępy jak ćwiek -
Pokoju – o Bitwach pamięć -
Miłości – nagrobny Kamień -
Ptaków – Śnieg.” –                            Emily Dickinson
a Pustynia – Drzew..

Tańce: Nevesto Crven Trandafil, Drumul dracului, Posadila rosu, Trias, Sto mi e milo, Taniec Afrodyty, Błogosławieństwo drzew, Pomasko Syrto, Basamin Bar, Prosefchi

W górę

10 lutego 2017 0

krzyż Brygidy

Tańczymy z mocą i mądrością,
Z ogniem i wigorem.
Żegnamy czas wzrastania w ukryciu zimy,
witamy budzący się wiosenny animusz.

Zima w najlepsze
ale na niebie nocą – księżycowa łuna
ale na ziemi – dłużej dnia i głośniej od sikorzych dzwonków.

Nastał czas Panny Gromnicznej, Brighid i nowo narodzonych jagniąt,
płoną światła,wzywając błogosławieństwa Mądrej, Ognistej, Szczodrej.

Wirują spirale triskelionu*…

My – błogosławiące boginie –
w nieprzerwanym tańcu…

Tańce: Kalimera, Put vejini, Na Grzegorza, Sybirski korowod, Taniec księżycowy, Szatagi szoro, Sta tria, Żiga, Dramskoto (Dujni mi,dujni), Offering Govand

* triskele (triskelion) – symbol m.in. reprezentujący wieczny cykl życia, potrójny aspekt kobiecy (dziewica, matka, starucha), trzy etapy życia (młodość, dorosłość i starość), trzy formy świata materialnego obecne w każdym przedmiocie: ląd, morze i niebo; w późniejszych czasach także Świętą Trójcę.

Fotografia – tzw. krzyż św. Brygidy

Przestrzeń łagodności

3 lutego 2017 0

image

Idziemy (Taniec pasterzy)
tańczymy ze słońcem i księżycem, (Sen Słońca i Księżyca)
jedna za drugą w korowodzie (Panagiotaina) uważnie niosąc światło. (Es Vasilis)
Z czułością otulamy zalęknione, słabe i wstydliwe. (Gorani)
S-potykamy się i wspieramy, (Paramythia)
wirujemy w energii przemiany. (In Dir ist unsere Freude)
Stąpając łagodnie, delikatnie i wytrwale (Siriul)
w braku, w nadmiarze, w lęku, w mocy – jesteśmy! (Hallelujah)

Tańce: Taniec pasterzy, Sen Słońca i Księżyca, Panagiotaina, Gorani, Es Vasilis, Paramythia, In Dir ist unsere Freude-Gastoldi, Siriul x 2, Hallelujah

„Czasem nasze światło gaśnie, ale rozpala je na nowo spotkanie z innym człowiekiem.
Każdy z nas powinien być głęboko wdzięczny tym, którzy pomogli mu na powrót rozniecić jego wewnętrzny płomień.”

Albert Schweitzer

Zabawa i stary śnieg

27 stycznia 2017 1

100_6584

Witamy zimowe słońce (Kalimera) i z radości przytupujemy na skrzącym się śniegu. (Walionki)
Nocny mróz oszronił wysokie topole, ustroił w biel jak narzeczone. (Nevestinsko oro)
Wirują śnieżynki (Amaranth) i w oczach zapalają się gwiazdy. (Lute lute)

Co nas prowadzi? (Sybirski korowod)
Co buduje? (Catch a falling star)
Czy istniejemy? (trudno to zobaczyć – bałwan na białym tle)…

Zeskorupiały, stary śnieg chrzęści jak szorstka przyjaźń.
Pękający na jeziorze lód wydaje przejmujące dźwięki.
Na ciemnym niebie zapalają się gwiazdy.
Jak cudownie jest żyć! (Dona,dona; Mazl tov)

Hej Gwiazdy, drogie siostrzyczki, tu jesteśmy! (Stavrotos, Issos Kalymnou)

Tańce:

Kalimera, Walionki, Nevestinsko oro, Amaranth, Lute,lute; Sybirski krowod, Catch a falling star, Dona,dona; Mazl tov, Stavrotos, Issos Kalymnou

100_8861

Catch a falling star

Catch a falling star and put it in your pocket
Never let it fade away
Catch a falling star and put it in your pocket
Save it for a rainy day

For love may come and tap you on the shoulder some starless night
Just in case you feel you want to hold her
You’ll have a pocketful of starlight

Złap spadajacą gwiazdę i włóż ją do kieszeni
Nigdy nie pozwól jej zgasnąć
Złap spadajacą gwiazdę i włóż ją do kieszeni
Zachowaj ją na deszczowy dzień

Bo pewnej bezgwiezdnej nocy miłość może przyjść i klepnąć  cię w ramię
I na wypadek gdybyś zechciał ją zatrzymać
Będziesz mieć gotową kieszeń pełną światła gwiazd.

(tłumaczenie HS)